Onnipotenti, artissimu,
di lu celu Signuri,
a Tia benedizioni
cu lodi, gloria e onuri.
Ca chisti sulu a Tia
Ponnu e hannu a ttoccari
Ca nuddhu nta la terra
Ti poti muntuvari.
Lodatu si Signuri
Cu tutti li criaturi.
E lu primu di tutti
Pe’ nosciu frati suli
Chi llumina li munti,
li chiani e li rumbuli.
Caddija boni e mali,
li grandi e li figghjoli,
li mari vecchjareddhi
settati a li bizzoli.
Cu lu so’ caluri
Ndi llumina e caddìa
E cu lu so’ splenduri
È immagini di Tia.
E si lodatu puru
Pe’ noscia soru luna,
chi lu jornu si stuta,
la notti poi si ddhuma.
E puru pe’ li stiddhi,
mpenduti a centu a centu,
ddhassupra nta lu celu
nci fannu d’ornamentu.
E puru pe’ lu ventu
E pe’ chiarìa e muddhura,
chi lu sustentamentu
nci dannu a ogni criatura.
Lodatu si Signuri
Pe’ l’acqua noscia soru
Ch’esti chiara e utili,
preziusa cchjù dill’oru.
Pe’ nosciu frati focu
Lodatu si, Signuri,
Chi assiemi cu lu lusciu
Ndi duna lu caluri.
E bbampa e spittuddhija
Ed è robustu e forti
A tutti ndi caddhija
E llumina la notti.
Pe’ soru mamma terra
Lodatu si, Signuri,
Ch’a tutti ndi mmanteni
Cu erba, frutti e hjuri.
A cu pe’ lu To’ amuri
all’atri li perduna
Tu, Signuri Artissimu,
nci menti la curuna.
Perciò tuttu sopportanu,
Perciò si stannu zzitti,
Puru si su malati,
puru si sunnu afflitti.
Lodatu si, Signuri,
pe’ noscia soru morti
chi quandu rriva l’ura
ndi bussa nta li porti.
E cu nu mantu niru
E cu na grandi rrunca
A ogn’esseri viventi
O prima o poi lu strunca.
E guai a chiddhi chi morinu
Ammenza a li peccati
E di li mali curpi
Non li trova lavati.
Beatu cu si trova
Nta la To’ volontati
Ca la morti no’ ccjunca:
cu segui li to’ strati.
Serviti lu Signuri,
Lodati e ringraziati
‘Nfini benedicitilu
Cu massima umiltati.
Perduna ora, Signuri,
A cu’ scriviu sti righi
Ca vosi di nu Santu
Mi copia li fatighi:
Copiau chiddhi di pinna
Cu divuzioni e spassu,
Di chiddhi cchjù pisanti
Però si tinni a rassu!









